Alleen zijn

Alleen zijn of eenzaam zijn: twee begrippen die nauw met elkaar verbonden kunnen zijn, maar ook enorm ver van elkaar af kunnen staan. Als je alleen bent, hoef je zeker niet eenzaam te zijn. En als je eenzaam bent, hoef je zeker niet alleen te zijn.

‘Eenzaamheid is het subjectief ervaren van een onplezierig of ontoelaatbaar gemis aan (kwaliteit van) bepaalde sociale relaties.’ (bron: Eenzaam.nl)

“Solitude, in these days as much as ever, is an absolute necessity.” Leo Babauta (bron: Zenhabits.net)

Alleen zijn, in stilte
Alleen kunnen zijn met niets meer dan je gedachten en je ademhaling is heel belangrijk. Als je alleen bent, kun je reflecteren op de stappen die je zet of kun je je juist écht concentreren op creatie. Tijdens momenten van stilte heb je alleen te maken met jezelf. Dat kan eng zijn, maar is hoognodig.

Het is een kunst op zich om een momentje voor jezelf te vinden. Een moment waarin je niet gestoord wordt, niet verbonden bent en je je alleen concentreert op je ademhaling. Ik probeer elke dag een moment van stilte te hebben. Ik sta om 6 uur ’s ochtends op, zodat ik tijd heb voor yoga, schrijven en om rustig te ontbijten. Ik ben dan nog rustig doordat ik net geslapen heb en de stilte van de vroege ochtend versterkt die rust.

Alleen op pad
Alleen dingen ondernemen kan ook heel fijn zijn. Zo maak ik graag regelmatig een flinke fietstocht, tussendoor lunch ik dan in mijn eentje of drink een latte macchiato op een terras. Afgelopen vakantie ging ik zelfs drie dagen op pad, naar Abcoude, met een klein tentje en slaapspullen achterop mijn fiets. Ik was benieuwd hoe ik zo’n mini-vakantie alleen zou vinden en vond het van tevoren best spannend. Gelukkig vond ik het ontzettend relaxed. Ik bepaalde zelf waar ik heen wilde, wanneer ik dat wilde en wat ik daar wilde doen. Ik had geen kookspullen bij me, dus ging ik twee avonden heerlijk uit eten, lunchte ik op een fijn terras naast een sluis en ontbeet ik in het vroege ochtendlicht in Abcoude. Ik voelde me kalm en vrij en ga het zeker herhalen, liefst nog wat langer.

Dat alleen zijn voor sommige mensen gelijk staat aan zielig, ondervond ik de eerste avond al. Ik zat ontspannen onder de terrasverwarming, verdiept in mijn boek, met een kop thee binnen handbereik. Links van me hoorde ik een oudere heer tegen de serveerster zeggen “ik vind het toch een beetje zielig”. Omdat ik zo’n vermoeden had dat hij mij bedoelde, sprak ik hem aan: “Wie is zielig?” Enigszins beschaamd kwam hij naar me toe en liet me weten het toch wel een beetje sneu voor mij te vinden, dat ik hier helemaal alleen moest zitten. Zo’n leuke, jonge meid, dat was toch helemaal niet nodig? Ik legde lachend uit dat ik hier geheel vrijwillig voor gekozen had en het juist heel fijn vond. We raakten in gesprek en hij vertelde mooie verhalen over zijn leven, vroeger en nu. Na afloop van het gesprek trakteerde hij me zelfs nog op een kop thee. Dit was niet gebeurd wanneer ik met een vriendin op het terras had gezeten. Dat zou zeker ook heel gezellig zijn geweest, maar op deze manier openstaan voor nieuwe mensen en ervaringen vind ik heel waardevol.

Esther, altijd heerlijk druk en zeer sociaal, doet ook graag dingen alleen. Ze blogde er over en geeft meteen wat handige tips voor als jij de drempel om alleen op pad te gaan best hoog vindt.

Eenzaamheid
Ik vind het een geruststelling dat ik gelukkig en ontspannen kan zijn wanneer ik alleen ben, en dat ik daarvoor niet per se afhankelijk ben van een ander. Maar er zijn helaas ook veel mensen écht alleen (sociale eenzaamheid, waarbij je minder contact met andere mensen hebt dan je wenst) of juist omgeven door mensen en toch alleen (emotionele eenzaamheid, waarbij je weliswaar veel mensen om je heen hebt, maar je je eenzaam voelt door het ontbreken van een hechte, emotionele band met anderen). Zulke eenzaamheid lijkt me vreselijk en ik kan me voorstellen dat je daardoor in een negatieve spiraal terecht kan komen, waardoor het steeds lastiger wordt om zelf de eenzaamheid op te lossen. Het schijnt dat 30% van de Nederlanders in meer of mindere mate eenzaam is, dat zijn schrikbarend veel mensen en eenzaamheid is dus een groot maatschappelijk probleem.

Week tegen Eenzaamheid en OOPOEH
Om meer aandacht te vragen voor eenzaamheid en mensen de kans te geven om nieuwe contacten op te doen, is er van 25 september tot en met 4 oktober De Week tegen Eenzaamheid. Er worden in die week tal van evenementen en ontmoetingen georganiseerd, waarbij volgens mij voornamelijk sociale eenzaamheid wordt aangepakt. Ik kwam het initiatief ‘Oudere aan tafel’ tegen, georganiseerd door de Boodschappen Begeleidingsdienst (BBD). Zij nodigen Hagenaren uit zich op te geven om in de week tegen de eenzaamheid een oudere thuis te ontvangen voor een gezamenlijke maaltijd. Ik vond dat meteen een leuk idee: koken doe ik toch elke avond en het is een kleine moeite om dat dan meteen voor iemand anders te doen. En het lijkt me erg leuk om kennis te maken met een oudere buurtgenoot, die wellicht mooie verhalen over de wijk kan vertellen. Ik heb me dus opgegeven en word binnenkort gekoppeld. Ik ben erg benieuwd! Woon jij ook in Den Haag? Je kunt je nog tot 1 september opgeven om ook een oudere aan jouw eettafel te ontvangen.

Ook OOPOEH heeft een slimme manier gevonden om te helpen sociale eenzaamheid te verminderen. Bij OOPOEH kunnen 55-plussers zich gratis aanmelden om op het huisdier van een ander te passen. Daarmee slaat OOPOEH drie vliegen in één klap: de oudere ontmoet nieuwe mensen tijdens het passen op een gezellige viervoeter, het baasje heeft een betrouwbare oppas voor zijn huisdier en het huisdier krijgt meer aandacht en beweging.

Eenzaamheid kan veel dieper gaan dan alleen het ontbreken van sociale contacten: dan wordt het existentiële eenzaamheid genoemd, en daar gaat een week vol gezellige evenementen of het uitlaten van een huisdier niet bij helpen. Maar ook kleine handreikingen kunnen al een verschil maken en ik besef daardoor dat het een luxe is dat ik bewust kan kiezen voor momenten van stilte en alleen zijn.

“Loneliness is the poverty of self; solitude is richness of self.” – May Sarton

Advertenties

Een gedachte over “Alleen zijn

  1. Mooi dat je hierover schrijft Natasja!

    Ben een paar jaar geleden vrijwilliger geweest bij Vivaldi (www.ozanamdenhaag.nl/vivaldi/), een maatjesproject voor mensen die zich eenzaam voelen of weinig sociale contacten hebben. Dat was wel een eye opener, zaken die voor jezelf vanzelfsprekend zijn, eropuit gaan, mensen ontmoeten… dat is natuurlijk niet voor iedereen zo makkelijk.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s