Willen of moeten: wanneer is een belemmering een grens?

‘A point of balance between effort and relaxation.’

Veranderen, het is niet gemakkelijk. Het kost tijd en moeite om de stappen te zetten richting het doel dat je voor ogen hebt. Veranderen is een gevecht met jezelf, waarbij je constant voorgelogen wordt door je eigen onderbewustzijn. Fijn hoor, je kunt jezelf niet eens vertrouwen! We zijn namelijk ingesteld om lekker relaxed in onze comfortzone te blijven. Waar we weten wat er gebeurt, hoe we ons voelen en waar angst en onzekerheid tot een minimum beperkt blijven.

Ons onderbewustzijn doet er alles aan om activiteiten die moeite kosten, angst oproepen of je zenuwachtig maken te vermijden. Daardoor schieten er gedachten als ‘maar ik heb zo hard gewerkt en ben al zo moe’, ‘ik voel me niet zo fit’, ‘ik blijf liever nog even op de bank hangen’ door je hoofd wanneer je je voorneemt om vanavond naar de sportschool te gaan. Ook al weet je best dat je je na het sporten veel minder moe voelt en de voordelen op de lange termijn zeker opwegen tegen de moeite die het nu kost.

Er is geen truc om je onderbewuste te slim af te zijn. Die moet gewoon leren dat de grenzen van je comfortzone niet vastliggen, maar op te rekken zijn. Dat angst, onzekerheid, twijfels en moeite doen even vervelend kunnen zijn, maar dat je dat best aankunt. Dus negeer je de smoesbeestjes in je hoofd en zet je door. Je gaat toch sporten, je haalt diep adem en presenteert toch je verhaal aan al die nieuwsgierige toehoorders en je gaat toch een kopje koffie drinken met die onbekende, maar interessante persoon die je via Twitter hebt leren kennen.

Mijn ervaring is dat wanneer je in een goede flow zit, je stappen zet richting het doel dat je wilt bereiken en je gestaag resultaten behaalt, het niet zo moeilijk is om die belemmerende gedachten opzij te schuiven. Dan verken je je grenzen met plezier en kun je soms zelfs genieten van het veranderingsproces, de inspanning en de overwinning op je eigen irrationele angst. Maar die flow is er niet altijd. Soms ben je echt even te moe, te bang, te onzeker. Dan is de drempel door die belemmerende gedachten echt te hoog en de verleiding om daar aan toe te geven te groot. Je weet ineens even niet meer hoe je je doel moet bereiken of misschien weet je niet eens meer precies welk doel je eigenlijk voor ogen had. En dan?

Dan moet je toch vooruit. Toch stappen blijven zetten, hoe klein die stappen ook zijn. Ook al wil je echt niet, je moet. En dat is voor mij een interessant vraagstuk: wanneer is het goed dat ‘willen’ even ‘moeten’ wordt en wanneer ga je echt te ver over je eigen grenzen? Met andere woorden: hoe herken je een belemmering opgeworpen door je eigen onderbewustzijn om in de comfortzone te blijven en hoe herken je een echte grens?

Ik vind het lastig om te accepteren dat er grenzen zijn. Dat ik iets echt niet kan op dit moment. Het kost mij veel moeite om daar aan toe te geven en ervoor te kiezen om (voor mijn gevoel) geen stap vooruit te doen. Mijn eigen verwachtingen over mezelf bij te stellen, even te blijven staan, rust te nemen, adem te halen. Stilstaan bij het pad dat ik al afgelegd heb, de stappen die ik al gezet heb en hoeveel groter mijn comfortzone al geworden is. Maar eigenlijk is deze acceptatie toch een stap vooruit, besef ik nu ik dit op papier zet. Leren luisteren naar jezelf, de angst recht aan te kunnen kijken en weten wat je op dat moment moet doen. Vol vertrouwen over die grens heen stappen of accepteren dat die drempel nu te hoog is en later overwonnen mag worden.

“Trust your struggle.”

Meer lezen hoe je discipline onder de knie krijgt? Leo Babauta schreef er een praktisch artikel over.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s